laugardagur, 23. febrúar 2008

Jólajól

Fyrir jólin var mér mikið í mun að þykjast vera ofur húsmæða og gekk það bara nokkuð vel. Við vorum nokkuð sammála um ómissandi smákökutegundir og var því talsvert mikið bakað. Ég mundi t.d. í miðjum bakstri á spesíum, sem eru mínar uppáhaldskökur af hverju ég átti að baka hálfa uppskrift. Það kom þó ekki að sök og ég held við höfum bakað 10 ofnplötur af spesíum. Tókum svo bara nokkrar í poka með rauðum borða með í gjafaleiðangrana. Piparkökur er svo annar handleggur sem er gaman að baka með Sögunni minni en enginn er sérlega hrifinn af.

Reyndar held ég að það sé bara enginn sérlega hrifinn af smákökum á þessu heimili, í það minnsta dettur mér engin önnur skýring í hug á því að í morgun tók ég eftir fullri hillu í einum skápnum af óétnum jólakökum sem klárlega eru á leið í ruslið. Ég alveg sver að þær voru mjög bragðgóðar þegar þær voru bakaðar í nóvember og desember þó ég lofi nú engu um bragðgæði þeirra núna! Hver veit, kannski ég ætti að geyma þær og bjóða upp á þær í næsta afmæli ... sem er eftir minna en mánuð!

miðvikudagur, 20. febrúar 2008

Meðvirkni

Ég á mjög erfitt með að komast hjá því að vera slöpp og drusluleg þessa dagana. Ástæðan? Meðvirkni fyrst og fremst. Ég er með vælandi stelpu með lekandi hor og mikinn hósta ásamt hita á handleggnum, bringunni, hálsakotinu eða bara you name it stærsta hluta dagsins. Á nóttunni hóstar hún á 3ja mínútna fresti og þá þarf að strjúka bakið til að hún nái sér niður aftur litla skinnið. Hún þarf að sofa upp við mig en má ekki vera of heitt ... það er sko vandlifað og maður er ennþá ekki orðinn 11 mánaða. En svo vaknar hún, sest upp með hárið allt út í loftið, hor og tár út um allt og hendir sér á mig til að kyssa mig og þá skiptir engu máli þó ég sé drusluleg með eindæmum. Ég veit að henni finnst ég alltaf langflottust :D

fimmtudagur, 14. febrúar 2008

Letidagur


Stóra litla konan á bænum er búin að eiga gríðarlega erfiða daga og væluröddin hefur verið mikið notuð. Okkur eða a.m.k. mig grunar að þessi margumtalaða afbrýðissemi sé loksins farin að gera vart við sig á heimilinu enda ótrúlegt annað en að að því kæmi. Hún fékk því frí á leikskólanum í dag og svaf til rúmlega 9 og ræsti okkur hinar. So far hefur væluröddin haldið sig fjarri og þar til ég fer aftur að vinna eftir rúman mánuð (*grát* en það er önnur saga). Ég held að ég og litla litla konan séum bara svona ómótstæðilega skemmtilegar því að stóra litla konan er í sínu besta formi.

Það er sko ekki amalegt að fá að eyða deginum með þessari stelpu sem er sko jafn skemmtileg og góð í dag og hún er sæt.

laugardagur, 9. febrúar 2008

Umferðin ...

Ég er nú yfirleitt frekar umburðarlynd og geðgóður bílstjóri, já svona oftast þó að það hvíni nú stundum í mér. Ég er að sjálfsögðu fínasti bílstjóri sjálf og er að spá í hætta að keyra eftir svona 40 ár ca. A.m.k. ekki mikið seinna ... Gamalt fólk og umferðin er skeeeelfileg! Hvað er málið með eldgamalt fólk að keyra á móti umferð?
Kannski bý ég í svona hræðilegu gamlingja ökumannahverfi en í fyrradag beygði gamall karl á móti umferð niður hjá nýju Hreyfingu við Glæsibæ í mestu rólegheitum þó að bílarnir í kring lægju á flautunni. Ég var örugg hinum megin við gatnamótin en það var ekki svo gott í gærdag þegar ég ætlaði að fara að sækja Söguna mína á leikskólann. Þá kom gömul kelling og beygði, á móti umferð inn Álfheimana!!! Ég rétt náði að sveigja frá - var sem betur fer á leiðinni að skipta yfir á fráreinina og lagðist á flautuna en hún keyrði bara eins og drottning áfram á móti umferð!! Gaaaad hvað ég var pirruð! Ég hefði samt sennilega ekki haldið kúlinu svona vel ef stelpurnar höfðu verið með mér í bílnum!

Það skal þó viðurkennast að ég hef ekið öfuga átt í gegnum einstefnugötu en þar var engin umferð og ég fattaði það löngu eftir á. Ég var líka 17 ára og nýkomin með bílpróf, kannsk 18 ára.

Bæta almennissamgöngurnar og taka bílprófið af fólki upp úr sextugu. Ég er eiginlega pínu smeyk þar sem amma nágranni minn sem verður 85 ára á árinu býr á móti okkur, á bíl og ég hreinlega bíð ekki í það ef ég sæi hana á keyrslu hérna í kring. Kannski ég sendi Óla út og láti hann skera á dekkin hjá henni?

þriðjudagur, 5. febrúar 2008

Saltkjöt go baunir - TÚKALL

Þá er kominn sprengidagur sem er klárlega minnst uppáhaldsdagurinn minn í þessu þríeyki. Búin að borða bollur, saltkjöt og standa í búninga stússi við þrjósksta 3ja ára barnið sem ég á. Málið virðist engu að síður hafa fengið farsæla lausn og í fyrramálið labbar héðan út lítil ævintýraprinsessa. Ein mamma og eitt tígrisdýr ætla svo að fylgja með á grímuball.

Ég og tígrisdýrið erum að þykjast vera svakalega ferskar þennan morguninn og það togast á í mér hvort ég ætti nú að fara og taka til í eldhúsinu, athuga með að læra á meðan tígurinn hefur ennþá ofan fyrir sjálfri sér eða halda áfram að vera löt og rausa hér. Þar sem að undir öllum venjulegum kringumstæðum virka ég betur á kvöldin en morgnana þá ætla ég að leyfa mér að vera löt, a.m.k. þar til að klukkan slær níu. Undanfarna daga og vikur og, já sennilega bara mánuði hefur kvöldorkan mín samt verið fokin út í veður og vind. Ég vildi ég ætti töfraráð til að bæta eins og kannski tveimur klukkustundum við kvöldið, svona einhvers staðar á milli 21 og 23. Það væri akkúrat það sem ég þyrfti á að halda því að kl.21 þessa dagana langar mig að gera allt annað en að læra. Á daginn kem ég sjaldnast miklu í verk nema í litlum skömmtum á milli þess sem ég man að ég gleymdi að loka baðinu og verð að redda því, að fjarstýringar og símar sem ég hélt að væru í öruggri höfn eru að drukkn í munnvatni og svona ýmislegt fleira. Þessar athafnir eru líka ólíkt skemmtilegri og meira spennandi heldur en að læra svo að ég er mikið frekar til í það heldur en að læra. Sérstaklega núna þegar ég ligg í einhverri leiðindaþýðingu og veit hreinlega ekki hvert enskukunnáttan og málsskilningurinn minn hefur farið!

Ég veit að ég er nýkomin úr jólafríi en langar manni ekki alltaf í frí? Það held ég nú. Litla tígrisdýrið lætur núna eins og kettlingur og er að reyna að fá mömmu sína til að skilja að sjö tíma nætursvefn nægi henni engan veginn og fá hana til að lúra með sér. Ég er að hugsa um að láta það eftir litla tígrisdýrinu því hver vill nú eiga von á því að lenda illa í reiðu tígrisdýri. Alternative Approaches to Assesing Young Children ætlar að koma með okkur mæðgunum í bólið og hver veit, kannski verður spennandi hver sofnar fyrst :)